Als hoofdeconoom van een bank die net als andere een turbulente periode achter de rug heeft, volgt hij de economische en politieke evoluties op de voet op. “Op basis van die trends probeer ik af te leiden hoe de financiële markten en de maatschappij in haar geheel kunnen evolueren”, zegt hij voorzichtig. “Vervolgens formuleren we adviezen, intern voor de bank en extern voor de klanten.” Verder doceert hij ook cursussen rond financiële markten en financieel beheer aan de VUB. Maar daar blijft het niet bij. “Ik zit ook vaak in het buitenland voor het geven van voordrachten. Ik ben ook gastdocent aan enkele buitenlandse universiteiten, zoals de universiteit van Warschau, waar ik al sinds 1992 doceer.” Veel tijd voor vrije tijd is er niet, maar dat vindt hij niet erg. “Het opvolgen van de economische en politieke actualiteit heb ik altijd buitengewoon interessant gevonden. De vraag hoe het nu verder moet, is een nog grotere uitdaging. Mij interesseert het vooral om de evoluties te bekijken in een ruimere context, en met kennis van de geschiedenis. Het vluchtige van de actualiteit interesseert me minder.”

Leren grenzen trekken

Aan zijn humaniorajaren houdt hij warme herinneringen over. Glimlachend: “De jaren aan het atheneum vond ik een ware ontdekkingstocht, die telkens nieuwe vragen deed rijzen. Dat was ook eigen aan de tijdsgeest. Midden jaren ’60 werd alles in vraag gesteld. En niet alleen door de leerlingen, ook de leerkrachten stonden open voor discussie. Eén van de belangrijkste overtuigingen die het GO! me heeft bijgebracht is het pluralisme.  Niet naast mekaar leven, maar proberen elkaar te begrijpen en de relativiteit van de eigen ideeën inzien. Je hoeft daarom niet alles te aanvaarden, maar ook grenzen leren trekken. Ook al moeten deze grenzen kunnen verschuiven. Deze vaardigheden zijn meer dan ooit nodig in de wereld waarin we nu leven. Vele van de ‘zekerheden’ van het leven zullen de komende decennia in vraag gesteld worden. De globalisering zal samenleven met andere culturen en ideeën nog veel intenser maken dan nu. Dat samenleven kan enkel slagen als iedereen een eigen evenwichtige identiteit ontwikkelt. Het GO! was hiervoor de ideale leerschool voor mij, en ik ga ervan uit dat deze waarden ook nu nog gekoesterd worden.”