‘Ik ben altijd al een geëngageerde persoon geweest. Ik zette me al van jongs af aan in voor het milieu en het dierenwelzijn. Vandaar dat ik me onmiddellijk na het humaniora heb geëngageerd in een politieke partij, Groen!. Ik wilde immers niet meer aan de zijlijn staan. Wonder boven wonder mocht ik een jaar later al schepen zijn in Overijse. Daarmee werd ik de jongste schepen van het land. Ik stond in voor verkeer en mobilteit en heb er mooie dingen helpen verwezenlijken. De mooste dossiers die mij bijblijven, zijn die rond wat we gedaan hebben aan de verbetering van de fietspaden en de verkeersveiligheid rond de scholen.’
‘Ik herinner me nog dat ik in het begin wel wat kritiek kreeg van gemeenteraadsleden die het er moeilijk mee hadden dat ik meteen schepen mocht worden. Nu ben ik zelf weer gemeenteraadslid. Onze partij had het nochtans niet slecht gedaan en ik had mijn aantal stemmen zelfs verdubbeld. Helaas waren we niet meer nodig om tot een meerderheid te komen. Toch merk ik wel dat oppositie voeren me deugd doet en het rebelse in mij weer aanscherpt. Na zes jaar meedraaien in het systeem ben je het immers al gewoon geworden om compromissen te sluiten. Het is misschien goed dat ik nu even weer tegen schenen mag schoppen.’