Als kleine jongen naar de grote stad

Zelf heb ik behoorlijk wat problemen gehad in het eerste jaar middelbaar onderwijs. De overgang van de lagere gemeenteschool in Nijlen naar de Rijksmiddelbare Normaalschool in Lier was bruusk. Van een kleine dorpsschool naar een school in de stad, naar massaal veel onbekende leerlingen, naar een andere aanpak ... Ik voelde me er niet thuis. Maar de leraar wiskunde zat ‘op mijn vel’ en liet me niet meer los. Dat heeft bij mij een echte ommekeer teweeggebracht. Ik weet nog altijd wat de aanleiding was. Hij had een vraag gesteld en ik was de enige die het antwoord wist. Hij schrok daarvan: dat had hij niet verwacht. Vanaf toen had ik het gevoel: ‘ik kan ook iets, ik hoor erbij’. Zo is mijn zelfvertrouwen gegroeid en voelde ik me beter in mijn vel. Die ervaring wil ik nu op mijn beurt aan andere leerlingen geven. Vroeger heb ik als leraar Leefsleutels heel sterk gewerkt rond zelfvertrouwen. Maar ook als ‘gewone’ leraar voel ik de drang om mensen iets bij te brengen, om hen te motiveren iets onder de knie te krijgen en hen de ervaring te geven dat ze iets kunnen. Ik vind het bijbrengen van zelfvertrouwen belangrijker dan het bijbrengen van kennis. Het vak Engels is heel geschikt om alle leerlingen succeservaringen te geven, want ook zij die voor andere vakken minder presteren, doen het doorgaans vrij goed voor Engels.

Kinderen ‘in de steigers zetten’

Ik bereid leerlingen altijd voor op een nieuw stuk kennis en vaardigheden tijdens een klassikale les. Nadien laat ik hen wat ze daar geleerd hebben inoefenen samen met een partner. Ik observeer hen terwijl ze de taken uitvoeren en geef hen verdere aanwijzingen en feedback. Dat is de methode van scaffolding, letterlijk vertaald: in de steigers zetten, schragen, ondersteunen. Het komt erop neer dat je als leraar net zoveel hulp biedt als de leerling nodig heeft om de taak met succes te kunnen uitvoeren. Als je kinderen die ‘steigers’ aanbiedt en hen dan actief aan de slag laat gaan, kan je veel bereiken.

Ik heb de kans gekregen om deze methode te leren tijdens twee bijzonder boeiende veertiendaagse bijscholingen in Engeland, georganiseerd door het Vlaams ministerie van Onderwijs. Daar heb ik ook kunnen kennismaken met een nieuwe methode voor taalonderwijs, de communicative approach, waarbij leerlingen bewust leren communiceren in levensechte situaties. In groepjes van twee of vier leren ze spreken, ondersteund door schrijven, luisteren en lezen. Deze evenwichtige en actieve combinatie van kennis en vaardigheden werkt uitstekend.

Action! Cut!

Drie jaar geleden was voor mij een heel speciaal moment. Toen hebben we met de school een kortfilm gemaakt die voor het professioneel internationaal jeugdfilmfestival van Treviso in Italië geselecteerd werd. Ik was de initiatiefnemer en coördinator en vind het nog altijd geweldig dat we dit op school hebben kunnen doen, ondanks de stroefheid die toch altijd een beetje eigen is aan scholen. Van het scenario tot de opnames; we hebben alles zelf in elkaar gestoken; leerlingen, leerkrachten en ouders samen. De film ging over pesten en is nadien als aanknopingspunt om over het thema te praten in alle secundaire scholen van Vlaanderen verspreid tijdens de antipestweek. We zijn uitgegaan van de ervaringen met pesten en gepest worden die alle leerlingen op papier hadden gezet. Op basis daarvan hebben we het scenario geschreven. Met het werken aan de film hebben we veel vakoverschrijdende eindtermen kunnen waarmaken. In die periode was ook de teamspirit onder leerkrachten misschien nog sterker dan gewoonlijk.  

Meer interviews met invloedrijke personen

Cathérine Rotsaert KA3 Voskens- laan Gent Hilde Gouwy KA Veurne Pedro Tubbe KTA Horteco Vilvoorde Ronald Degroot KA Tienen Sandra Van Landeghem BS De Regen- boog Ertvelde         Nancy De Cabooter BS Ter Schabbe - Yes  Magda Van De Winkel - KA Sportschool Waasland, Beveren  KOEN DE CLERCK SSGO Klein Brabant en Willebroek  An Vanzeebroeck - KA Halle Sonja Muyldermans - BSGO Zilverberk, Halle   Kevin Cassaert Hotelschool Turnhout Jef Deville KA Maaseik