Kennis of vaardigheden?
Ik wil mijn leerlingen zeker niet lastigvallen met pure kennis zoals bio- en bibliografieën van schrijvers, maar een basiskennis van woordenschat en spraakkunst wil ik hen graag meegeven. Niet dat ik slaafs een handboek volg; dat gebruik ik bijna niet meer. Ik maak de lessen zo aantrekkelijk mogelijk en werk vaak met actueel materiaal. Die aanpak werkt beter. Over de vraag ‘kennis of vaardigheden?’ heb ik al een discussie gehad met de onderwijsinspectie. Ik vind dat je pas vaardigheden kan verwerven in een taal als je voldoende kennis hebt, in de eerste plaats van woordenschat. Leerlingen slagen er vaak wel in hun boodschap te doen overkomen, ook door er gebarentaal aan toe te voegen. Ik vind echter dat je van ASO-leerlingen méér mag verwachten, want in hun verdere studies of in hun latere werk kan een stevige basis Frans nog goed van pas komen. Oud-leerlingen die in dat geval zijn, zijn me dan ook bijzonder dankbaar.

Onderzoekscompetenties
De eindtermen verplichten ons ook om bij te blijven. Tegenwoordig moeten leerlingen in de derde graad onderzoekscompetenties verwerven, een schitterend idee. Vier leerlingen moderne talen werken op dit moment bijvoorbeeld met veel enthousiasme aan een onderzoek over stereotypen over Frankrijk en de Fransen. Ze leren onder meer waar ze welke info kunnen vinden in de bibliotheek en op het internet, hoe ze kritisch moeten zoeken, wat betrouwbare bronnen zijn, enz. Ze leren ook samenwerken, de taken verdelen en een powerpointpresentatie geven. Er is maar één probleem: in onze kleine school – een bovenbouw van 200 leerlingen – schept dat een grote werkdruk. Met het steeds kleiner wordende lesurenpakket is onze school verplicht verschillende klassen samen te zetten voor onder meer Frans en Engels, bv. Latijn-Moderne talen samen met Humane wetenschappen. Voor dit soort opdrachten moeten we dan ook samenkomen buiten de lesuren.

Leve de kleinschaligheid
Gelukkig heeft een kleine school ook heel veel troeven. Ik geef aan bijna alle leerlingen van onze school les. De meesten wonen in de buurt en vaak hebben ook hun ouders nog bij me in de klas gezeten. Ik zie bovendien geregeld oud-leerlingen terug. Ook buiten de klas heb ik geregeld contact met de leerlingen. Zo ben ik een groot supporter tijdens hun sportwedstrijden. Voor of na zo’n wedstrijd laten ze gemakkelijker horen waarmee ze bezig zijn en wat er op hun lever ligt.

Luisterend oor
Leerlingen die uit ontwrichte gezinnen komen, halen vaak minder goede resultaten. Ik wil hen een luisterend oor bieden en nadien de nodige soepelheid aan de dag leggen. Iemand die niet opdaagt bij een test, kan van mij een tweede of zelfs een derde kans krijgen als hij een goede reden heeft. En ik wil ook wel een keertje begrip opbrengen voor een leerling die op maandagochtend te laat komt omdat hij de dag voordien laat heeft moeten werken. De afstand tussen leraar en leerling is veel kleiner geworden dan vroeger, en dat vind ik goed. Vroeger durfden we een leerkracht die we toevallig tegenkwamen nauwelijks te groeten. Die houding ligt mijlenver achter ons.

Mijn mooiste herinnering
We zijn indertijd gestart met een jonge lichting leerkrachten die echt iets van de school wilden maken, in onze lessen, maar ook daarbuiten. Schoolreizen naar Frankrijk, Spanje, Turkije, de Ardennen, Italië (waarvoor ik dan nog eens mijn Italiaans mag bovenhalen) of sporten buiten de schooluren... het is meestal de intussen ‘oude garde’ die dat op zich neemt. De schoolreis met de laatstejaars blijft elk jaar een hoogtepunt. Ook aan de Europaklassen in Alden Biesen heb ik schitterende herinneringen.

Nieuwe keuze?
Als ik mijn leven moest overdoen, zou ik zeker weer voor het onderwijs kiezen. Ik beleef nog altijd plezier aan het lesgeven, aan leerlingen een goede basis geven voor mijn vak, aan het feit dat ik hen kan voorbereiden op de maatschappij en op verder studeren. Ik leid ook graag jonge collega’s op. Zij krijgen een peter of meter toegewezen die hen de kneepjes van het vak leert, hoe ze kunnen reageren op een rumoerige klas bijvoorbeeld. Ik neem de herrieschoppers apart – dat zijn er altijd maar een paar – en ga met hen in gesprek, want straffen lost doorgaans weinig op. Ik vind het aangenaam om die ervaringen te delen met jonge collega’s.

Meer interviews met invloedrijke personen

Cathérine Rotsaert KA3 Voskens- laan Gent Hilde Gouwy KA Veurne Pedro Tubbe KTA Horteco Vilvoorde Ronald Degroot KA Tienen Sandra Van Landeghem BS De Regen- boog Ertvelde         Cathérine Rotsaert KA3 Voskens- laan Gent Hilde Gouwy KA Veurne Pedro Tubbe KTA Horteco Vilvoorde An Van Zeebroeck KA Halle Sandra Van Landeghem BS De Regen- boog Ertvelde Kevin Cassaert Hotelschool Turnhout