Als kind al speelde ik heel graag juf, dus ik wist op dat moment al wat ik later wilde worden. Toen ik veertien jaar was – ik studeerde Sport-Wetenschappen – had ik een onvoldoende voor turnen. Daarom besloot ik om na school nog turnles te volgen, en een tijdje later bleek dat ze in die turnschool op zoek waren naar een turnlerares voor kinderen. Dat sprak mij onmiddellijk aan en ik ging een cursus bij Bloso volgen.

Door die turnlessen zowel aan kleuters als aan kinderen van de lagere school te geven, ontdekte ik dat de kleuters me eigenlijk het beste lagen, en ik wist dat ik voor de rest van mijn leven met kinderen wilde werken.

Een blijvende uitdaging
Wat me drijft om elke dag weer voor de klas te gaan staan, is dat ik kinderen iets kan bijleren, dat ik hen kan helpen in hun ontwikkeling en hen kan zien lachen. Lesgeven is een boeiende en zeer afwisselende job, en nadenken over hoe je kinderen kunt helpen met hun problemen is een blijvende uitdaging. Ik werk in een grote, zeer levendige en goed draaiende school; dat werkt extra motiverend. Op woensdagnamiddag zijn er bijvoorbeeld knutselactiviteiten, en dan begeleiden we ook kinderen van de lagere school die toneel spelen voor de kleuters. Er kruipt dus heel wat werk en tijd in mijn job, maar ik heb het er absoluut voor over. Dat creatieve aspect spreekt me enorm aan. 

Grote sprongen
Kinderen zien evolueren is heel mooi.

Ze komen bij je toe als kleine kleuters en in de loop van het jaar zie je hen open bloeien. In de loop van de derde kleuterklas gaan ze heel snel vooruit, zowel op emotioneel, cognitief als sociaal vlak.
Je ziet hen steeds zelfstandiger worden, tot ze je op het einde van het jaar bijna niet meer nodig hebben.

De derde kleuterklas is ook zo fijn omdat je de kinderen kunt voorbereiden op het eerste leerjaar.


Wat is er aan de hand?
Maar het is niet altijd even gemakkelijk. Soms merk je bijvoorbeeld wel dat een kind problemen heeft, maar weet je niet precies wat er aan de hand is. Zo’n kind komt dan vaak op een wachtlijst te staan voor een aantal onderzoeken. Maar eer die hele procedure doorlopen is en je weet waar het probleem schuilt, is het jaar vaak om. Toch probeert het zorgteam de problemen zo goed mogelijk aan te pakken, samen met de directie en de collega’s. 

Reuze reacties
Ik zou hoe dan ook opnieuw voor een job in het onderwijs kiezen.

De vooruitgang die ik bij de kinderen zie, en de reacties die ik van hen en hun ouders krijg, schenken me voldoening. De lach van een kind doet zoveel plezier; niets kan dat vervangen.

Kleuterleidster zijn is een voortdurende uitdaging, en je leert sowieso elke dag bij. Bijscholingen zorgen er bovendien voor dat je je kunt blijven ontwikkelen.

Mooiste herinnering
Wat ik heel tof vind, is dat ik nog steeds contact heb met de allereerste kleuters waaraan ik lesgegeven heb. Ze zijn nu ongeveer zestien en het is echt schitterend om te zien hoe groot ze geworden zijn. Als ik hen tegenkom, zeggen ze nog steeds: “Dag juf Sandra!”
Verder hoor je van kinderen elke dag grappige dingen. Ik vertelde onlangs bijvoorbeeld een verhaaltje over een ijsbeer die het beu was om in de kou te zitten op de Noordpool. Hij gaat op reis naar een warm land, waar hij een ijsventer ontmoet die op pensioen gaat. De ijsbeer krijgt de ijskar van de man en besluit om die mee te nemen naar de Noordpool. Ik vroeg aan de kinderen hoe de ijsbeer die kar kon meenemen over de oceaan en kreeg allerlei leuke ideeën te horen. De beer kon de kar op zijn rug binden, suggereerde iemand, en een ander kind zei: “Juf, hij kan toch gewoon over de zee fietsen?!” Dat soort kleine, spontane reacties maken het lesgeven leuk.

Meer interviews met invloedrijke personen

Cathérine Rotsaert KA3 Voskens- laan Gent Hilde Gouwy KA Veurne Pedro Tubbe KTA Horteco Vilvoorde Ronald Degroot KA Tienen Sandra Van Landeghem BS De Regen- boog Ertvelde         Nancy De Cabooter BS Ter Schabbe - Yes