Carlo Mertens

Carlo Mertens Leeftijd: 39 GO!-school: KH Antwerpen, KH Brussel Klasgegevens: Tromboneles en ‘jazz voor koperinstrumenten’ aan alledrie de graden
	‘Liefde voor muziek? Dat is een bacterie die je voortdrijft en waar je niet meer vanaf raakt.’ Interview met muzikant en leraar Carlo Mertens ‘Ik geef tromboneles en ‘jazz voor koperinstrumenten’ aan de eerste, tweede en derde graad in de Kunsthumaniora Brussel. Het zijn maar vier uurtjes, dus ik ben wel meer muzikant dan leraar. Toch beleef ik heel veel genoegen aan het lesgeven. Als muziekleraar in de kunsthumaniora word je immers vaak omringd door talent. Dat ten volle ontwikkelen, is leuk om te doen. En zelfs al zitten er leerlingen in die minder getalenteerd zijn, het blijft voor mij een uitdaging om ook die leerlingen toch iets bij te brengen. Dat zit gewoon in mij. Het contact met de leerlingen is overigens erg goed. Het zijn mensen met een persoonlijkheid en ik sta er altijd voor open om naar hun problemen te luisteren of gewoon eens samen een pint te pakken. Dat maakt het aangenaam.’


Variatie troef ‘Als trombonist zijn mijn dagen heel gevarieerd. Ik heb mijn werk met het mambocollectief ‘El Tattoo Del Tigre’. Met het achtentwintigkoppige showorkest spelen we Spaanstalige klassiekers en ook eigen nummers. Daarnaast heb ik ook mijn eigen bedrijfje ‘Papa Toetoet’. Ik heb het zo genoemd omdat mijn dochtertje me, toen ze twee was, altijd zo noemde wanneer ik ‘s morgens vertrok naar het werk. Met ‘Papa Toetoet’ heb ik al veel artiesten begeleid zoals Axelle Red, Clouseau, Natalia en Belle Perez, maar ook aan klassieke cd’s help ik mee. Voor beide ‘jobs’ is het nu eens repeteren, dan weer optreden. Liefde voor muziek Mijn dagen zijn vaak druk bezet. Elke dag sta ik om halfzeven op en ga ik slapen rond elf uur. Als ik de volgende dag niet moet werken, blijf ik gemakkelijk tot twee of drie uur op. Nu en dan droom ik eens van een rustperiode, maar na twee, drie dagen nietsdoen, krijg ik alweer de kriebels om iets te organiseren. Liefde voor muziek? Dat is een bacterie die je voortdrijft en waar je niet meer vanaf raakt. Je kan het met twee dingen vergelijken, met zeilen en met bergbeklimmen. Als een zeiler verliefd wordt op het water, blijft hij altijd verliefd op het water. Voor een bergbeklimmer geldt hetzelfde: eens een berg overwonnen, dan zal hij uitdagingen blijven zoeken. Zo is het ook met muziek.’ Talent naar boven halen ‘Ik geef nog maar zes jaar les. Eerst drie jaar in Kunsthumaniora Antwerpen, nu al drie jaar in Brussel. Toch moet ik zeggen dat ik al een paar mooie momenten heb beleefd. Ik herinner me vooral het gevoel van voldoening wanneer ik het talent uit iemand kan halen. Zo was er ooit eens een leerling-trombonist die heel stil en teruggetrokken was en die middelmatig kon spelen. Iemand vroeg mij toen om de jongen op te leiden. Na een drietal weken begon hij open te bloeien en vooruitgang te maken. En zie, nu werkt hij vast voor een musicalgezelschap in Amsterdam. Het deed me deugd om dat te horen.’