De tsunami
‘Intussen ben ik al vierenhalf jaar journaliste bij het Belang van Limburg. Ik doe vooral de verslaggeving van de binnenlandse, niet-politieke actualiteit. Ik schrijf het liefst over medisch nieuws. En ik ben al vaak op reportage geweest in het buitenland. Het meest indrukwekkende tot nog toe is wel mijn verblijf in Sri Lanka geweest na de tsunami. Iets anders wat me zeker bijblijft, is het bezoek aan Wit-Rusland 20 jaar na de ramp in Tsjernobyl. Ik zocht er mensen op die slachtoffer zijn geweest van de fall-out. En onlangs nog ben ik een Belgische jongen achterna gereisd die gevangen zat in Kentucky. Hij was zijn 16-jarige chatvriendin gaan opzoeken die in werkelijkheid maar 13 bleek te zijn. Omdat hij pikante foto’s van haar in zijn mailbox had zitten, werd hij opgepakt.’
‘Ik hoop voor mijn beroep nog veel te mogen reizen. Naar de Olympische Spelen in China bijvoorbeeld, al vrees ik dat dit een privilege voor de sportredactie zal blijven. Ach, ik wil gewoon vooral over het nieuws blijven schrijven. Ik ben wel iemand die geraakt kan zijn door de gebeurtenissen. Het klinkt misschien wat onnozel, maar ik kan een grote ramp ook echt spannend vinden. Het voordeel van deze job is dat je die dan van op de eerste rij kan meemaken.’
Cijfers en Letters
‘Ik heb een aangename tijd beleefd in het GO!. Zowel in Bilzen als in Tongeren. Ik vond dat ik in moderne scholen zat. Zo moesten we bijvoorbeeld geen uniform dragen en waren het gemengde scholen. Terwijl veel van mijn vriendinnen op meisjesscholen zaten. Ik had het gevoel dat de sfeer zo gemoedelijker was.’
Eén van mijn oudste en meest levendige herinneringen uit het GO! dateert uit ‘90. Onze klas -het zesde leerjaar- heeft toen deelgenomen aan het programma ‘Cijfers en Letters voor kinderen’ op VTM. We hebben niet super gescoord, maar dat we op die nieuwe zender kwamen, vond iedereen wel erg straf. En we hebben ook allemaal een fantastisch lelijke cijfers en letters T -shirt gekregen. Mijn vader heeft ze nog jaren gedragen als hij in de tuin aan het klussen was.’
‘Ik zie soms nog wel nog mensen uit mijn oude schooltijd. Omdat mijn moeder in de Martinusschool op het secretariaat werkt, ga ik ook af en toe nog eens mee naar het mosselfeest van de school. Dat is altijd wel fijn. Maar dat weerhoudt me er natuurlijk niet van om kritische stukken over het GO! te schrijven als het moet!’