Kunst als een rode draad door het leven
’Als kunstenaar ben je met veel verschillende technieken bezig, van werken op doek met olieverf, aquarel en houtskool over keramiek naar het maken van etsen. Met mijn werk heb ik intussen een bescheiden naam verworven in de kunstwereld. Mijn carrière als kunstenaar is trouwens sterk verweven met die in het onderwijs. Ik vond het steeds belangrijk dat kinderen zich creatief konden uiten en op de hoogte waren van wat vroeger en nu gebeurde in de kunst. Omgekeerd heb ik ook van de leerlingen heel wat dingen opgestoken die ik kon gebruiken in de kunst. Zo heb ik ooit eens voor een kunstproject in mijn school en in de Bevertjes in Oedelem met alle leerlingen vogels van ongeveer twee meter hoog in papier-maché gemaakt. Tijdens dat proces ben ook op het idee gekomen om in mijn atelier grote beelden in polyester te maken. Zo zie je maar.’
Een aaneenschakeling van mooie momenten
‘Ik doe wat ik doe, omdat ik vind dat het moet. Het leven is vaak al oppervlakkig genoeg. Ik probeer er diepte aan te geven. Zo heb ik altijd getracht mijn begeestering voor alles wat met onderwijs en kunst te maken heeft op anderen over te brengen en hen te laten inzien dat iets creëren een enorme voldoening kan schenken. Mijn carrière is een aaneenschakeling van mooie momenten. Het besef dat ik honderden en honderden kinderen heb mogen begeleiden in hun weg naar de volwassenheid geeft mijn een warm gevoel. Het bewijs dat ik de meeste onder hen heb geraakt, is dat ze me vandaag nog steeds op straat aanspreken en me zelfs mailen om met me te praten en advies te vragen. Ook door de scholen zelf word ik vandaag nog steeds gevraagd om mee te werken aan projecten of zelf projecten op te starten. Ook al ben ik dus al een drietal jaar officieel op pensioen, nog steeds boeit het gebeuren in en rond de scholen mij uitermate.’